"Wat moet ik nu doen?" vroeg ik me af, terwijl ik gas gaf en hoorde dat mijn auto in geen honderd jaar zichzelf uit deze situatie kon redden. "Zitten we vast?" vroeg mijn dochtertje met grote angstige ogen. Mijn 11-jarige zoon zat achter mij en begreep dat we in de problemen zaten: "Auto, auto, ik mis school, ik mis de kindjes!" Dat is het heerlijke aan een zoon met een beperking; hij houdt zich niet in. En ja, heerlijk gebruik ik hier met de nodige portie sarcasme. Want als

Mijn vinger raakte de entertoets aan. "De reis van de ziel" (mijn vorige schilderij) werd gepubliceerd op deze blog. Ik voelde een...